Selo Braničevo je u istorijskim dokumentima poznato pod imenom Bikotince. Stari naziv se nesumnjivo dovodi u vezu sa bikovima, ali i sa obližnjom srednjovekovnom tvrđavom i legendarnim srpskim vitezom. Reč je o Golubačkom gradu i despotu Stefanu Lazareviću.
Sačuvana usmena priča objašnjava da je selo nazvano po meštanima koji su bili nadaleko poznati odgajivači bikova. Sticajem istorijskih okolnosti njih je u atar današnjeg sela doveo vitez Reda zmaja, despot Stefan Lazarević. Despot je ostao zapamćen kao izuzetno sposoban vladar budući da je sarađivao sa Turskom i Ugarskom, iako su bile u stalnom sukobu. Prvu polovinu svoje vladavine despot je ratovao u redovima turskog sultana Bajazita, da bi se po njegovoj smrti pridružio ugarskom kralju Žigmundu.
Neprestani sukob je primoravao despota da drži veliku vojsku koju je trebalo hraniti i plaćati. Prema nekom ugovoru despot je morao da obezbedi hranu za posadu srednjovekovnog grada Golupca. Tvrđava se nalazila na samoj granici teritorija pod ugarskim ili turskim uticajem, te je predstavljala važno strateško mesto. Despot je odlučio da se u ataru današnjeg sela organizuje gajenje volova i krava za potrebe posade Golubačke tvrđave. Stoka izuzetne pasmine je dovedena sa juga. Bikovi i krave su pasli na proplancima i poljima današnjeg sela, a napajali se u reci Pek.
U momentu kada srpska despotovina više nije mogla da izdržava posadu u Golupcu, stada su prepuštena na korišćenje čuvarima stoke. Oni su podigli prve kolibe, a kasnije i kuće, dok su rasne bikove upotrebljavali za priplod. Privremena skloništa su postepeno postala stalna prebivališta. Pošto su seljaci bili poznati kao dobri odgajivači bikova, selo je dobilo ime Bikotince.
Zbog stalnih napada i uznemiravanja od starne Turaka i Ugara seljaci su se sklanjali u močvarne predele oko Peka. Prva naselja nisu bila na mestu današnjeg sela, već u neposrednoj blizini. Pretpostavlja se da je reč o današnjim poljima Seoce i Odvrta, ali je moguće da ih je bilo na drugim mestima. U prilog ovoj tvrdnji govori nekoliko starih groblja čije se lokacije i danas znaju. Štaviše, postoji polje poznato u selu kao Umke, a zapravo je pravilni naziv Humke.
Prema dosadašnjim istraživanjima selo se prvi put pominje pod imenom Bihotinci u turskom popisu stanovništva pokrajine Braničevo iz 1467. godine. Neretko se sreće ime Bikatinac, a odomaćilo se Bikotince. Naziv mesta je promenjen krajem XIX veka, ali to je već neka druga priča sa mnogo više istorijskih detalja.
Svideo Vam se tekst? Podelite ga sa prijateljima na društvenim mrežama. Ukoliko imate zanimljive priče i fotografije o Braničevu i želite da objavimo pišite nam na mojebranicevo[at]gmail.com ili na Fejsbuk i Instagram profil.